«انسان را از گِل خشكيده اى سفال مانند آفريد» .ر . ك : كهف : آيه ٣٧ ، هود : آيه ٦١ ، نجم : آيه ٣٢ ، طه : آيه ٥٣ ـ ٥٥ ، روم : آيه ٢٠ ، مؤمنون : آيه ١٢ ـ ١٤ ، انعام : آيه ٢ .

حديث

٤٦.علل الشرائع ـ به نقل از عبد اللّه بن يزيد ـ :[پدرم] يزيد بن سلّام به من گفت كه از پيامبر خدا پرسيد و گفت : ... مرا از آدم عليه السلام خبر ده كه چرا آدم ناميده شد ؟ فرمود : «چون از گِل و پوسته (اَديم) زمين آفريده شد» . [پدرم] گفت : در اين صورت ، آيا آدم از همه گِل ها آفريده شد ، يا از يك گِل ؟ فرمود : «از همه گِل ها . اگر از يك گِل آفريده شده بود ، در آن صورت ، مردم ، يكديگر را نمى شناختند و همگى ، يك شكل بودند» . گفت : آيا در دنيا مانند دارند ؟ فرمود : «در خاك ، رنگ سفيد هست ، سبز هست ، قهوه اى هست ، خاكى رنگ هست ، سرخ هست ، آبى هم هست . در خاك ، شيرين هست ، شور هست ، درشت هست ، نرم هست ، و رنگ بور هم هست . از اين رو ، در ميان مردم نيز نرم [خو] هست ، خشن و درشت هست ، سفيد هست ، و زرد و سرخ و بور و سياه ، به رنگ هاى خاك هم هست» .