«پس روى خود را با گرايش تمام به حق ، به سوى اين دين كن ، با همان سرشت خداوند ، كه مردم را بر آن ، سرشته است . آفرينش خدا ، تغييرپذير نيست . اين است همان دين پايدار ؛ ولى بيشتر مردم نمى دانند» .

«[اين است] نگارگرى خدا ، و كيست خوش نگارتر از خدا ؟ و ما پرستندگان اوييم» .

حديث

١١٢.التوحيد ـ به نقل از زراره ـ :به امام باقر عليه السلام گفتم : خداوند ، تو را به سلامت بدارد! اين سخن خداوند عز و جل در كتابش : «سرشت خداوند كه مردم را بر آن ، سرشته است» ، به چه معناست ؟ فرمود : «يعنى آنان را بر يكتاپرستى سرشت ، آن گاه كه از آنان پيمان گرفت او را پروردگار خود بشناسند» . گفتم : با او سخن گفتند ؟ امام عليه السلام سرش را پايين افكند و سپس فرمود : «اگر چنين نبود ، مردم نمى دانستند كه پروردگارشان كيست و روزى دهنده شان چه كسى است» .

١١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر نوزادى بر سرشت [توحيد] زاده مى شود تا آن گاه كه بِدان ، زبان باز كند .[١] پس چون زبان باز كرد ، يا سپاس گزار است ، يا ناسپاس . «صِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً» ـ :

[١] ظاهرا مراد از «باز كردن زبان» در اين جا ، تشخيص دادن حق و باطل است .