دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٨١
١٦٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر نبود اين كه شياطين ، پيرامون دل هاى آدميان پَرسه مى زنند ، هر آينه ، انسان ها ملكوت را مى ديدند .
١٦٤.امام على عليه السلام : آرزوها ، چشم هاى بصيرت را كور مى كنند .
١٦٥.امام على عليه السلام : هر كس خداى سبحان را از ياد ببَرَد ، خداوند ، خودش را از يادش مى بَرَد و دلش را كور مى گردانَد .
١٦٦.امام على عليه السلام : چه كور است نَفْس طمع وَرز از ديدن فرجام دردآور [طمع] !
١٦٧.امام على عليه السلام : هر كه از گم راه ، راه نمايى جويد ، راه راست را نمى بيند .
١٦٨.امام على عليه السلام : همانا دل ها را خواهش و روى آوردن و روى گردانى اى است . پس هر گاه خواستند و روى آوردند ، آنها را به كار گيريد ؛ چرا كه دل ، اگر [به كارى ]مجبور گردد ، كور مى شود .
١٦٩.امام على عليه السلام : هر گاه شكم از خوردنى هاى مباح ، پُر گردد ، دل از ديدن خير و صلاح ، كور مى شود .
١٧٠.امام على عليه السلام : هر كه خود را از تجربه ها بى نياز ببيند ، فرجام ها را نمى بيند .