دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٧٥
١٥١.امام على عليه السلام : به خاطر عشق به دنياست كه گوش ها ، از شنيدن حكمت ، كَر گشته اند و دل ها ، از نور بصيرت ، كور .
١٥٢.امام على عليه السلام : كسى كه دنيا ، او را با آمال مُحال ، فريفته و با آرزوهاى دروغين ، فريب داده است ، ميراث بى بينشى برايش بر جا گذاشته و [جامه ]كورى بر او پوشانده است و از آخرت ، محرومش ساخته و او را به جايگاه هاى هلاكت و تباهى مى آورد .
١٥٣.امام على عليه السلام : كسى كه دنيا بر او غالب آيد ، از [ديدن] آنچه فراپيش اوست ، كور مى گردد .
١٥٤.امام على عليه السلام : كسى كه نگاهش به دنياپرستان محدود گردد ، از ديدن راه راست ، كور مى شود .
١٥٥.امام على عليه السلام ـ در نامه اى كه به يكى از يارانش نوشت ـ :دنيا را رها كن ؛ زيرا دوستى دنيا ، كور و كَر و لال مى گردانَد و سرافكندگى مى آورد .
٨ / ٣
غفلت
قرآن
«و در حقيقت ، ما بسيارى از جنّيان و آدميان را براى جهنّم آفريده ايم ؛ [چرا كه] دل هايى دارند كه با آنها [حقايق را] دريافت نمى كنند و چشمانى دارند كه با آنها نمى بينند و گوش هايى دارند كه با آنها نمى شنوند . آنان ، همانند چارپايان اند ؛ بلكه گم راه ترند . آنان ، همان غافلان اند» .