٩٦.الغيبة ، طوسى ـ به نقل از اسحاق بن يعقوب ـ :از محمّد بن عثمان عَمْرى[١] خواهش كردم تا نامه مرا ـ كه در آن ، مسائلى را كه برايم مشكل شده بود ، پرسيده بودم ، به امام [مهدى] عليه السلام برساند . پس توقيعى (پاسخى) با دستْ خطّ مولايمان صاحب خانه عليه السلام رسيد كه [در آن آمده بود ] : « ... در مسائل جديدى كه پيش مى آيد ، به راويان حديث ما مراجعه كنيد ؛ زيرا آنان ، حجّت من بر شما هستند ، و من ، حجّت خدا بر شما هستم» .

٣ / ٨

نيكان

٩٧.الكافى ـ به نقل از اسماعيل هاشمى ـ :از اين كه مى ديدم خانواده ام به دين ، بى توجّهى مى كنند ، به امام صادق عليه السلام شكايت بردم . ايشان فرمود : «اى اسماعيل ! اين رفتار خانواده ات ، تو را ناراحت نكند ؛[٢] زيرا خداوند ـ تبارك و تعالى ـ براى هر خانواده اى ، حجّتى قرار داده است كه با آن در روز قيامت ، بر خانواده او احتجاج مى كند و به آنها گفته مى شود : مگر فلانى را در ميان خود نديديد؟ آيا راه و روش او را در جمع خود ، مشاهده نكرديد؟ آيا نماز خواندن او را در ميان خود نديديد؟ آيا دين او را نديديد؟ پس چرا از او سرمشق نگرفتيد؟! . بدين ترتيب ، آن شخص در قيامت ، عليه آنان ، حجّت است» .

[١] يكى از نايبان چهارگانه امام مهدى عليه السلام در زمان غيبت صغرا . [٢] يعنى رفتار آنان ، به تو زيانى نمى رساند و در هر خانواده اى ، ممكن است كه چنين كسانى پيدا شوند .