ليكن هر دو روايت ، فاقد سند معتبرند و از اين دو روايتْ ضعيف تر ، حديثى است كه به امام على عليه السلام نسبت داده شده كه فرمود : أنَا النُّقطَةُ الَّتى تَحتَ الباءِ المَبسوطَةِ . [١] من ، همان نقطه زير باىِ كشيده هستم .

٦ . عظمتِ ذكر «بسم اللّه »

در احاديث اسلامى ، شش ويژگى برجسته براى «بسم اللّه الرحمن الرحيم» آمده است . اين ويژگى ها عبارت اند از : ١ . نزديك ترينِ نام خدا به اسم اعظم است ؛ ٢ . همه كتاب هاى آسمانى ، با اين نام آغاز شده اند ؛ ٣ . نخستين سخنى است كه بر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نازل شد ؛ ٤ . ارجمندترين آيه قرآن است ؛ ٥ . تاج سوره هاى قرآن است ؛[٢] ٦ . جزئى از نماز است . هر چند حكمت و حقيقت اين ويژگى ها ، براى ما به طور كامل معلوم نيست ؛ ليكن بى ترديد ، اين ويژگى ها نشان دهنده عظمت اين ذكر و نقش مؤثّر و تعيين كننده آن در خودسازى و سازندگى است . همچنين آداب گفتن [٣] و نوشتن و تأكيد

[١] مشارق أنوار اليقين : ص ٢١ . در ينابيع المودّة (ج ١ ص ٢١٣ ح ١٥) آمده : در الدُّرُّ المُنَظَّم آمده است : همه اسرار كتاب هاى آسمانى ، در قرآن آمده است و همه آنچه در قرآن هست ، در سوره فاتحه آمده است و همه آنچه در سوره فاتحه هست ، در «بسم اللّه » آمده است و همه آنچه در «بسم اللّه » آمده است ، در نقطه زير باء هست و امام على عليه السلام فرموده است : «من ، نقطه زير باء [ بسم اللّه ] هستم» . [٢] به استثناى سوره توبه . [٣] ر . ك : ص ٢٩٥ (آداب «بسم اللّه الرحمن الرحيم») .