دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٦٥
٩٨.امام صادق عليه السلام : فردى از شما در محلّه اى زندگى مى كند و خداوند عز و جل در روز قيامت ، با او بر همسايگانش احتجاج مى كند و به ايشان گفته مى شود : «آيا فلانى ، در بين شما نبود؟ آيا سخنان او را نشنيديد؟ آيا صداى گريه هاى شبانه او به گوش شما نرسيد؟» . بدين ترتيب ، او حجّت خدا بر آنان مى شود .
٩٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن ، به تنهايى حجّت است . مؤمن ، به تنهايى ، يك جماعت است .
١٠٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : وارد شدن مؤمن بر مؤمن [به منزله] بوستانى است ، و وارد شدن مؤمن بر كافر ، حجّت است . مؤمن ، نورش براى اهل آسمان مى درخشد .
١٠١.امام عسكرى عليه السلام : مؤمن ، براى مؤمن [ديگر] ، بركت است و بر كافر ، حجّت .
٣ / ٩
پيروان تهى دست اهل بيت عليهم السّلام
١٠٢.امام على عليه السلام : پيروان تهى دست ما ، حجّت بر توانگرانشان هستند .