٥٥١٦.امام على عليه السلام: در هيچ حالتى دگرگون نمى شود و در حالت هاى مختلف، دگرگون نمى شود. شب ها و روزها او را فرسوده نمى كند، و روشنى و تاريكى ، او را دگرگون نمى سازد. با اجزا و دست و پا و اندام و عَرَضى از عَرَض ها و غير بودن [١] و بعض داشتن، نمى توان او را توصيف كرد، و نمى توان گفت : اندازه و سرانجام و پايان و نهايت دارد ، و نمى توان گفت چيزها او را فرا مى گيرند و او را كم يا واژگون مى سازند، يا اين كه چيزى او را حمل مى كند و كَج يا راست، نگه مى دارد.

٥٥١٧.امام على عليه السلام: بپرهيزيد از اين كه چيزى را همانند پروردگارى بدانيد كه همانندى ندارد، يا او را به آفريده اش تشبيه كنيد، يا گمان ها و تصوّرات خود را بر او منطبق سازيد، يا در ذاتش فكر كنيد، يا براى او همانندهايى در نظر گيريد، يا او را با ويژگى هاى آفريدگان وصف كنيد؛ چرا كه هر كس چنين كند، گرفتار آتش جهنّم خواهد شد.

٥٥١٨.امام حسين عليه السلام: اى مردم! از اين بى دينان كه خدا را به خود تشبيه مى كنند و با گفته كافران اهل كتاب هم آواز مى شوند، بپرهيزيد. [بدانيد كه ]او خداست و چيزى همانند او نيست، و او شنوا و بيناست. ديده ها او را در نمى يابند و او ديده ها را دريابد، و اوست ريزبينِ آگاه. يگانگى و بزرگى را ويژه خود ساخته، و خواست و اراده و توانايى و دانش به بودنى ها را به اجرا گذاشته است. هماوردى براى او در هيچ امرى از امورش نيست و همتايى كه با او برابرى كند، برايش نيست و ضدّى كه با او ستيزه كند، وجود ندارد و همنامى كه به او مانَد، نيست، و همانندى كه با او همسانى داشته باشد، وجود ندارد.

٥٥١٩.امام صادق عليه السلام: ـ به محمّد بن مسلم ـ: اى محمّد! مردم هميشه سخن مى گويند تا آن كه سخنشان به خدا برسد. پس هرگاه سخنشان را درباره خدا شنيديد، بگوييد: خدايى جز اللّه ـ كه يكتاست و چيزى همانند او نيست ـ ، وجود ندارد.

[١] . يعنى: خدا اجزايى ندارد كه بعضى از آنها غير ديگرى باشد (بحار الأنوار: ج ٤ ص ٢٥٨).