٥١٦٧.امام زين العابدين عليه السلام ـ در دعاى خود ، هنگام ديدن هلال ماه رمضان ـ: خدايا! مرا خشنودترين كسى كه [ ماه رمضان ] بر او طلوع كرده و پاك ترين كسى كه به آن نگريسته و خوش بخت ترين كسى كه تو را در آن پرستش مى كند ، قرار بده. خدايا! به ما در ماه رمضان ، توفيق اطاعت و توبه بده و ما را از گناهان و لغزش ، نگه دار، به ما سپاس نعمت الهام كن و در اين ماه ، براى انجام دادن دستورهاى واجب و مستحب، كمك خود را بر ما ارزانى دار، كه تو اى كريم تر از هر كريم و مهربان تر از هر مهربان!

٦٠ / ٥

تقرّب جستن به كَرَم خدا

٥١٦٨.امام على عليه السلام: خداى من! اگر مستحقّ آنچه از رحمت تو اميد دارم، نيستم، امّا تو به واسطه كَرَمت، بدون استحقاق بر من بخششگرى؛ چرا كه كريم ، هر نيكى اى را به كسى كه مستحقّ آن است، نمى كند.

٥١٦٩.امام على عليه السلام: خداى من! اگر مرتكب گناهان نشده بودم ، از كيفر تو نمى ترسيدم و اگر كَرَم تو را نشناخته بودم ، به پاداش تو اميد نمى بستم و تو براى برآوردن آرزوهاى آرزومندان، كريم ترينِ كريم ترين هايى ، و در مورد گذشت از گناهكاران، رحيم ترين كسى هستى كه از او رحمت خواسته شده است.

٥١٧٠.امام زين العابدين عليه السلام: اى خدا !... اين، جايگاه كسى است كه گناهان ، او را دست به دست گردانده اند... و از بزرگى گناهانش در علم تو، و از كارهاى زشتى كه او را در داورى تو رسوا كرده، به تو پناه آورده است؛ گناهانى كه لذّتشان تمام شده و ناپديد شده اند، در حالى كه لوازم آنها بر جاى مانده و همراه شده است. اى خداى من! اگر كيفر دهى، دادگرى ات انكار نمى شود و اگر از آن درگذشته، رحمت آورى، گذشتِ تو گران شمرده نمى شود؛ زيرا تو پروردگار كريمى هستى كه آمرزش گناه بزرگ ، بر او گران نمى آيد.