«[استوارانِ در دانش مى گويند:] پروردگار ما! دل هاى ما را، پس از آن كه راه نمودى، به كژى مگردان و ما را از نزد خود، رحمتى ببخش، كه بى گمان، تويى بى مزدْ بسيار بخشنده» .

حديث

٥٤٨٨.امام زين العابدين عليه السلام: خدايا! از تو مى خواهم به احترام كسى كه به تو پناه آورده و به عزّت تو روى آورده، و به ريسمان تو چنگ زده و جز به تو اعتماد نكرده ـ اى بى مزدْ بسيار بخشنده بخشش ها، اى رها كننده اسيران، اى كه خود را از جهت بخشش بى عوضش، «وهّاب (بى مزدْ بسيار بخشنده)» ناميد ـ ، بر محمّد و خاندان محمّد كه مورد خشنودى تواند، با برترين درودهايت، درود فرست، و بر آنان با برترين بركت هايت، بركت ده.

٥٤٨٩.امام رضا عليه السلام: خدايا! به احترام كسى كه به تو پناه آورده و به عزّت تو روى آورده و از سايه حمايتت سايه گرفته، و به ريسمان تو چنگ زده و جز به تو اعتماد نكرده ـ اى فراوان دهنده بخشش ها، اى آزاد كننده اسيران، اى آن كه خود را از جهت بخشش بى عوضش، «وهّاب (بى مزدْ بسيار بخشنده)» ناميد ـ از تو مى خواهم .