«و فرستادگانى كه [سرگذشت] آنها را پيش از اين براى تو بازگو كرديم و فرستادگانى كه [سرگذشت ]آنها را براى تو نگفته ايم، و خدا با موسى به گونه اى خاص سخن گفت» .

«برخى از آن فرستادگان را بر برخى ديگر ، برترى داديم. از آنان كسى بود كه خدا با او سخن گفت و برخى شان را درجاتى بالا برد» .

«هيچ بشرى را نرسد كه خدا با او سخن بگويد ، مگر به وحى يا از پسِ پرده، يا فرستاده اى بفرستد . پس به اذن او هرچه بخواهد ، وحى كند. همانا او بلند پايه فرزانه است» .

«و به مادر موسى وحى كرديم كه : او را شير ده» .

حديث

٥٢٠٨.امام رضا عليه السلام: هم سخن خدا، موسى بن عمران عليهماالسلاممى دانست كه خدا ، برتر از اين است كه با چشم ها ديده مى شود؛ ولى چون خداوند عز و جل با او سخن گفت و به رازگويى ، نزديكش ساخت، به سوى قومش بازگشت و به آنان خبر داد كه خدا با او سخن گفت و او را به خود ، نزديك كرد و با او نجوا كرد . پس آنان گفتند: به تو ايمان نمى آوريم، مگر اين كه ما هم مثل تو سخن خدا را بشنويم، و قوم موسى عليه السلامهفتصد هزار مرد بودند . پس، از ميان آنها موسى عليه السلامهفتاد هزار نفر را برگزيد و سپس، هفت هزار نفر و پس از آن، هفتصد نفر و سپس هفتاد نفر را براى موعدى كه خدا معيّن كرده بود ، برگزيد. پس موسى عليه السلام آنان را به سوى كوه سينا بيرون برد و در پايين كوه ، آنها را متوقّف كرد و خود به بالاى كوه طور رفت و از خداى والا و بلند پايه ، خواست تا با او سخن بگويد و سخنش را به گوش آنان برساند . پس خدا ـ كه ياد او والاست ـ با او سخن گفت و آنها ، سخن خدا را از بالا و پايين ، راست و چپ ، و پشت و جلو شنيدند؛ زيرا خدا سخنش را در درخت ايجاد كرد و آن گاه ، از درخت پراكنده كرد تا اين كه از هر طرف ، آن را شنيدند.