٥٥٩٥.امام صادق عليه السلام: خداوند والا و بلند مرتبه، با زمان و مكان و با حركت و جابه جايى و سكون، وصف نمى شود؛ بلكه او آفريدگار زمان و مكان و حركت و سكون است. خدا از آنچه مى گويند، برترىِ سترگى دارد.

٥٥٩٦.امام كاظم عليه السلام: ... امّا اين سخن توصيف كنندگان [خدا]: «خداى متعال فرو مى آيد» ، اين را كسى مى گويد كه كمبود يا افزايش را به خدا نسبت مى دهد، درحالى كه هر متحرّكى نيازمند كسى است كه او را حركت دهد يا به وسيله آن، متحرّك شود. هر كس گمان چنين پندارهايى را در مورد خدا داشت، هلاك شد. پس در توصيف هاى خدا، برحذر باشيد از اين كه به اندازه اى معتقد شويد كه خدا را بر اساس آن با كمبود و افزايش، يا حركت دادن يا حركت پذيرفتن، يا نابودى يا فرو آمدن، يا برخاستن يا نشستن، محدود سازيد؛ چرا كه خدا برتر از توصيف وصف كنندگان، و ستودنِ ستايش كنندگان و پندارِ گمان كنندگان است.

٥٥٩٧.امام رضا عليه السلام: [خدا] فاعل است، امّا نه به معناى حركت ها و ابزار (يعنى: فاعليت او به گونه اى نيست كه حركت كند و با ابزار، كارى را انجام دهد).