٥٥٦٤.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال ملحدى كه از ايشان پرسيد: پس او: در ذاتش يكتاست. پس يكتايىِ او مانند ديگر يكتايان نيست؛ زيرا آنها داراى جزءاند، امّا خداى والا و متعال، يكتايى بدون جزء است و شمارش پذير نيست.

٥٥٦٥.امام على عليه السلام: خدا با پاره ها، و اندام ها و اعضا، و عرَضى از عرض ها، و غير بودن و بخش ها وصف نمى شود.

٥٥٦٦.الكافى ـ به نقل از يونس بن ظبيان ـ: خدمت امام صادق عليه السلام رسيدم و به او گفتم: هشام بن حَكَم، سخن بزرگى مى گويد و من، چند جمله اش را براى تو خلاصه مى كنم. او گمان مى كند كه خدا ، جسم است؛ زيرا چيزها دو قسم اند: جسم و فعلِ جسم؛ و سازنده[ى جهان ]نمى تواند فعل باشد؛ امّا مى تواند فاعل باشد. امام صادق عليه السلام فرمود: «واى بر او! آيا نمى داند كه جسم، داراى اندازه و نهايت است، و صورت نيز اندازه و نهايت دارد؟! پس اگر اندازه در چيزى ممكن باشد، فزونى و كاستى هم در آن روا خواهد بود، و [ چون كاستى در چيزى روا باشد]، آن چيز، آفريده خواهد بود». گفتم: پس چه بگويم؟ فرمود: «نه جسم است و نه صورت، و او جسميّت بخشِ جسم و صورت بخشِ صورت است. اجزا ندارد و نهايت نمى پذيرد. افزون نمى شود و كاستى نمى گيرد. اگر آن گونه بود كه آنها مى گويند، بين خالق و مخلوق، و بين پديدآورنده و پديدآمده فرقى نبود، در حالى كه او پديد آورنده است و فرق است ميان او و آنچه او جسم و صورتش بخشيده و پديدش آورده است، تا آن جا كه هيچ چيزى به او شبيه نيست و او نيز به چيزى شبيه نيست» .