٥٥٤١.التوحيد ـ به نقل از هشام بن حكم ـ: مردى از امام صادق عليه السلام در مورد خداى متعال پرسيد و گفت: آيا خدا، خشنودى و ناخشنودى دارد؟ فرمود: «بله، امّا نه مثل آنچه در آفريدگان يافت مى شود، به اين معنا كه خشنودى و خشم چيزى است كه در او (آفريده) وارد مى شود (حالتى در او پديد مى آيد) و او را از حالتى به حالت ديگر در مى آورد، و او متأثّر است و مركّب از اجزاست و چيزها در او محلّ ورود خواهند داشت، در حالى كه در آفريدگار ما، محلّ ورودى براى چيزها نيست. او يكتاست و ذات و حقيقتش يگانه [و بسيط ]است. پس خشنودى خدا، پاداش اوست، و ناخشنودى او كيفر اوست، بدون اين كه چيزى در او وارد شود و او را برانگيزد و از حالتى به حالت ديگر درآورد؛ چرا كه اينها ويژگى هاى آفريدگانِ ناتوان و نيازمند است و خداى متعال، نيرومند و پيروزمند شكست ناپذيرى است كه نيازى به هيچ آفريده اى ندارد؛ بلكه همه آفريده ها به او نيازمندند و او چيزها را بدون اين كه نيازى [به آنها داشته باشد] و وسيله اى داشته باشد، بدون سابقه و نوآورانه آفريد.