٥٥٣٥.امام باقر عليه السلام ـ در مورد اين سخن خداى متعال: «اى ابليس! تو ر: دست، در سخن عرب، به معناى نيرو و نعمت است. خدا فرمود: «و بنده ما داوود نيرومند را ياد كن» و فرمود: «و آسمان را با نيرو برافراشتيم» ، يعنى با نيرو، و فرمود: «و ايشان را به روحى از نزد خويش، نيرومند گردانيده است» ، يعنى آنان را نيرومند گردانيده است، و گفته مى شود: فلانى نزد من، دستان زيادى دارد، يعنى فزون بخشى ها و نيكى دارد و [گفته مى شود: ]فلانى نزد من، دست تابانى دارد، يعنى نعمت دارد.

٥٥٣٦.امام باقر عليه السلام ـ در مورد سخن خداى بزرگ: «از روح خويش در او د: روحى است كه خدا آن را انتخاب كرده و برگزيده و آفريده و به خودش نسبت داده است و آن را بر همه روح ها برترى بخشيده است. پس از آن، فرمان داده تا از آن در آدم عليه السلام دميده شود.

٥٥٣٧.امام صادق عليه السلام در مورد سخن خداى عز و جل: «خداى رحمتگر بر عرش استوا يافته است» ـ : خدا نسبت به همه چيز، مساوى است [و بر همه چيز به يكسان استيلا دارد]. در نتيجه، چيزى نسبت به چيز ديگر به خدا نزديك تر نيست.

٥٥٣٨.التوحيد از محمّد بن على حلبى و او از امام صادق عل «روزى كه دامن از ساق برگرفته شود» ـ [١] ] امام عليه السلام [فرمود: «خداى چيره، والاتر از اين است». پس به ساقش اشاره كرد و دامن از آن برگرفت. [٢] خداوند فرمود: «و آنان به سجود خوانده مى شوند، ولى نمى توانند» . امام عليه السلامفرمود: «مردم (اهل جهنّم) مبهوت مى شوند و زبانشان بند مى آيد، و بيم و ترس در آنان پديد مى آيد و چشم ها خيره مى شود، ارواح به حنجره ها مى رسند ]و مردم در آستانه تهى كردن قالب، قرار مى گيرند]، چشم هايشان ترسان مى گردد، خوارى آنها را فرا مى گيرد و در حالت سلامت، به سجود خوانده مى شوند.

[١] كنايه از دشوارى كار در روز قيامت است.[٢] يعنى: خدا والاتر از اين نوع ساق است كه من به آن اشاره كردم .