٥٣٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداى متعال مى فرمايد: «به بنده ام چهار ويژگى را بيش از استحقاقْ بخشيدم : حشرات را بر غلاّت مسلّط كردم، كه اگر اين طور نبود ، پادشاهان ، آنها را [جمع آورى و ]ذخيره مى كردند، همان طور كه زر و سيم را پس انداز مى كنند؛ و بوى بد را در جسد [مرده ]قرار دادم، كه اگر چنين نبود ، هيچ دوستى، دوستش را به خاك نمى سپرد؛ و فراموشى را بر اندوه مسلّط كردم، كه اگر چنين نبود ، نسل آدمى بر چيده مى شد؛ و مهلت زندگى را معيّن كردم و آرزو را دور و دراز ساختم، كه اگر چنين نبود ، دنيا ويران مى شد، و زندگى ، براى زندگى كننده اى خوشايند دل پذير نمى شد».

٥٣٤٦.جمال الاُسبوع ـ در دعاى روز يكشنبه ـ: تو همان سرپرست منى كه نعمت ها را قبل از استحقاقِ آنها، بدون عوض بخشيدى؛ گشاده دستى ات را در دسترس كسانى گذاشتى كه سزاوار آن نبودند؛ بازداشتن [كسى] ، بر تو چيره نمى شود؛ و بخشش، بخششت را نمى كاهد؛ خواهش پافشارى كننده اى ، توانايى و ظرفيت تو را تمام نمى كند؛ بلكه روزى هاى بندگانت را از روى منّت و گشاده دستى بر آنها و فزون بخشى، به فراخى فرو باريدى. بار خدايا! عبارت ، از رسيدن به توصيف تو ناتوان است و زبان ، از نشر ستودگى ها و فزون بخشى ات [ ناتوان است و ]نامربوط مى گويد. [١]

[١] همان طور كه در دعاها آمده است : «لا أُحصى ثناءً عليك ، أنتَ كما أَثنيتَ عليه» .