دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٢٧
«و [كافران] گفتند: «غير از زندگى دنيايىِ ما چيزى نيست . مى ميريم و زنده مى شويم، و ما را جز طبيعت ، از بين نمى برد» و آنان را هيچ دانشى به آن نيست و آنها تنها گمان مى كنند. و چون آيات روشن ما بر آنها خوانده شود ، دليلشان جز اين نيست كه مى گويند : «اگر راست مى گوييد ، پدران ما را بياوريد». بگو: خدا شما را زنده مى كند . سپس شما را مى ميراند . سپس شما را به روز رستاخيز ـ كه شكّى در آن نيست ـ فراهم مى آورد؛ ولى بيشتر مردم نمى دانند» .
«چگونه به خدا كفر مى ورزيد ، در حالى كه مرده بوديد ، پس شما را زنده كرد سپس شما را مى ميراند، سپس زنده تان مى كند، سپس به سوى او باز مى گرديد؟ » .
«مى گويند: [اى] پروردگار ما! ما را دو بار ميراندى و دو بار زنده مان كردى، پس به گناهانمان اعتراف كرديم . آيا براى بيرون شدن [از دوزخ] ، راهى هست؟» .
حديث
٥٢٧١.فاطمه عليهاالسلام ـ در دعايش پس از نمازها ـ: والايى ، اى شمارشگرِ قطره هاى باران و برگ هاى درختان ، و اى زنده كننده بدن هاى مردگان براى همايش رستاخيز!
٥٢٧٢.امام صادق عليه السلام: اى خداى من! با آن توانايى اى كه با آن ، بندگان مرده را زنده مى كنى و با آن ، سرزمين هاى مرده را حيات مى بخشى، گشايشى به من عنايت كن .
٥٢٧٣.امام صادق عليه السلام: خدايا! به آن نامت كه با آن ، آسمان ها و زمين ها استوار مى شوند و با آن ، حجم درياها و وزن كوه ها را بر شمرده اى و با آن ، زندگان را مى ميرانى و مردگان را زنده مى كنى و ابرها را پديد مى آورى ، از تو مى خواهم .