٥٢٥٠.امام على عليه السلام: والاست خداى بلندمرتبه برتر ، دانا به هر پنهان ، و گواه بر هر راز و نياز، نه همچون ديدن چيزى از چيزها، والايى يافته بر آسمان هاى برين تا زمين هاى فرودين، و دانش او همه اشيا را فراگرفته است . پس ، آن كه نزديك شده ، والا گشته و آن كه والا شده ، نزديك گشته است .

٥٢٥١.امام على عليه السلام: ستايش ، براى خداست همچون پاك دانستن كرسى او [١] و هر آنچه كه دانش او فراگرفته است، و پاك است خدا ، همچون پاك دانستن كرسى او، و هر آنچه كه دانش او فراگرفته است، و خدايى غير از اللّه نيست ، همچون تهليلِ ( « لا إله إلاّ اللّه » گفتنِ ) كرسى خدا و هر آنچه كه دانش او فراگرفته است، و خدا بزرگ تر است ، همچون بزرگ شمرده شدنش از جانب كُرسى اش و هر آنچه دانش او فرا گرفته است.

٥٢٥٢.امام على عليه السلام: هر دانايى ، از پسِ نادانى ، دانش مى آموزد؛ امّا خدا ، هيچ گاه نادان نبوده و هيچ گاه دانشى نياموخته است . دانش او ، اشيا را پيش از به وجود آمدنشان، فراگرفته است . پس با به وجود آمدن آنها دانش خدا افزايش نيافته است . دانش او به اشيا پيش از آفريدن آنها ، همچون دانش او پس از آفريدن آنهاست .

٥٢٥٣.امام على عليه السلام: ستايش ، از آنِ خداست... كه ثناى او باشُكوه است، نام هايش راست است، و امور پنهان و آنچه را به دل ها خطور مى كند، فراگيرنده است.

٥٢٥٤.امام صادق عليه السلام: خدايا! تويى اللّه ، كه خدايى جز تو نيست... . با دانشت ، همه چيز را فراگرفته اى و عدد هر چيزى را شماره كرده اى.

[١] مقصود از «كرسى» ، دانش است و گفته شده كه مقصود ، فرمان روايى خداست و در قول ديگر ، سپهرِ محيط بر ديگر سپهرهاست (مفردات الفاظ قرآن : ص ٧٠٦) .