بيانات پيشوايان اسلام در تحكيم اين علاقه مذهبى، بيش از آن است كه ما بتوانيم يك صدم آن را در اين جا بياوريم، ولى از ميان آن همه اخبار و دستورات، دو حديث زير را نقل مى كنيم:

١. پيامبر اسلام(صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود: إِنَّما الْمُؤْمِنُونَ فِى تَراحُمِهِمْ وَتَعاطُفِهِمْ بِمَنْزِلَةِ الْجَسَدِ الْواحِدِ إِذا اشتَكى مِنْهُ عُضْوٌ واحدٌ تَداعَى لَهُ سائِرُ الْجَسَدِ بِالحِمى وَالسَّهَرِ;[١]

همانا مؤمنان، از نظر مهر و عاطفه به سان يك پيكرند; هرگاه عضوى از آن دچار دردى گردد، ساير اعضا، با تب و بيدارى و ناراحتى مراتب هم دردى خود را با آن عضو اعلام مى دارند و به كمك آن مى شتابند.»

همچنين هرگاه فرد مسلمانى دچار دردى و محنتى شود، بر تمام افراد جامعه لازم است به كمك او بشتابند و شريك غم او گردند.

سعدى، شاعر زبردست وسخن ساز شيراز از اين حديث الهام گرفته و چنين سروده است:

بنـى آدم اعضـاى يكـديگـرنـد *** كه در آفـرينش ز يك گوهـرنـد

چو عضوى به درد آورد روزگـار *** دگـر عضـوهـا را نـمانـد قــرار

٢. «المُسْلِمُونَ تَتَكافِئُ دِماؤهُمْ وَ تَسعى بِذِمَّتِهِمْ اَدْناهُمْ وَهُمْ يَدٌ عَلى مَنْ سِواهُمْ;[٢]

ارزش خون مسلمانان با يكديگر برابر است; امانى كه كوچك ترين فرد آنها مى دهد، براى همه آنها محترم است و آنان در برابر بيگانگان متحد بوده و قدرت واحدى هستند».

[١] التاج، ج٢، ص ١٣٦.
[٢] وسائل الشيعه، باب٣١، از ابواب قصاص نفس; مغازى واقدى، ج٢، ص ٨٣٦.