٧. (وَاعْلَمُوا أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ اللّهِ لَوْ يُطيعُكُمْ فِى كَثير مِنَ الأمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلكِنَّ اللّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الإِيمانَ وَزَيَّنَهُ فِى قُلُوبِكُمْ وَكَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيانَ أُولئِكَ هُمُ الرّاشِدُونَ).

«بدانيد پيامبر خدا در ميان شما است; اگر در بسيارى از امور از نظر شما پيروى كند، به زحمت خواهيد افتاد; ولى خداوند، ايمان و اسلام را براى شما محبوب ساخت و آن را در دل هايتان بياراست، و كفر و نافرمانى و گناه را منفور گردايند، اين چنين افرادى، هدايت يافتگان هستند».

٨. (فَضْلاً مِنَ اللّهِ وَنِعْمَةً وَاللّهُ عَليمٌ حَكيمٌ).

(«محبوبيت ايمان و منفور بودن گناه) تفضل و نعمتى است بزرگ از طرف خدا و خدا دانا و حكيم است».

هدف آيه توجه دادن افراد با ايمان، به دو اصل بزرگ اخلاقى است:

١. پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) از هر نوع خطا و گناه مصون است; از اين نظر بايد تمام دستورات وى بدون كم و زياد اجرا گردد، و شما بايد از او پيروى كنيد، نه او از