نظام اخلاقى اسلام - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٧٠

و دريافتم كه آنان براى شما مرگ و نابودى را از مدينه به ارمغان آورده اند! آن گاه افزود:

«گروهى را ديدم كه جز شمشيرهاى خود پناهگاهى ندارند; تا هر يك از آنها يك نفر از شما را نكشند، كشته نخواهند شد; هرگاه به تعداد آنان از شما كشته شد، ديگر زندگى چه سودى خواهد داشت».[١] من آنها را ساكت و خاموش يافتم، ولى اراده استوارشان از قيافه آنان هويدا بود و همچون افعى ها، زبان هاى خود را در اطراف دهان مى چرخاندند.

بر همين اساس، قرآن بزرگ ترين معرف و نشانه ايمان را فداكارى مى داند; آن جا كه افراد با ايمان را چنين معرفى مى كند: افراد با ايمان، كسانى هستند كه به خدا و رسول او از صميم قلب ايمان آورده و جان و مال خود را فداى راه هدف مى نمايند و اين گروه راستگويان هستند.[٢]

عصر آزادى

نيمه دوم قرن بيستم، عصر آزادى ملل استثمار زده جهان معرفى شده است; ملت هايى كه ساليان دراز در زنجيرهاى استعمار بودند، بر اثر بيدارى و هوشيارى، خود را از بندها رهانيده و به جهان آزاد راه مى يابند، ولى موفقيت از آن ملت هايى بوده كه از روى ايمان، گام در اين راه نهاده و با خود گذشتگى همه جانبه، دول استعمارى را به زانو درآورده اند; فداكارى هاى ملت آزاده الجزاير و كشورهاى آفريقايى و ... نمونه بارزى براى اين موضوع است.

امروز براى دول استعمارگر، گروه هاى عصيان گرى كه بدون داشتن يك هدف