اگر آن روز فتنه گرى به نام «شاس» وجود داشت امروز فتنه انگيزان ديگرى به نام هاى گوناگون و قيافه هاى مختلف و اشكال رنگارنگ، در جامعه مسلمانان وجود دارند كه ضربات شديد خود را بر اتحاد و يگانگى ما وارد مى سازند.

نمونه اى از آثار اخوت اسلامى

يكى از بزرگ ترين مظاهر و تجليات برادرى، اين است كه برادر، به جان و ناموس و مال برادر خود تعدى نمى كند.

اين نكته در يكى از بيانات گران بهاى رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم) كه در گرد هم آيى بزرگى در منا ايراد نموده است، منعكس مى باشد; او رو به ياران خود كرد و فرمود: امروز، روزى است كه در پيشگاه خداوند احترام بزرگى دارد و اين سرزمين منا نيز همچنان محترم است و اين ماه (ماه ذى الحجه) كه اكنون در آن قرار گرفته ايم، پيش خداوند، محترم مى باشد; هاى اى مردم!«إنّ دماءَكُم وأموالَكُمْ وأعراضَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرامٌ كَحُرمَةِ يَوْمِكُمْ هذا وَبَلَدِكُمْ هذا وَشَهْرِكُمْ هذا;[١] جان و مال و ناموس شما بر يكديگر همان احترامى را دارد كه اين روز و اين سرزمين و اين ماه دارد» پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)اين جمله را سه بار تكرار كرد، سپس رو به آسمان كرد و گفت: «اللّهُمَّ بَلَّغْتُ; خدايا گواه باش كه من وظيفه خود را در بيان مبانى برادرى رسانيدم».

اسلام براى پرورش اين علاقه روحى دستور مى دهد كه مسلمانان، برادرى و محبت يكديگر را عملاً ابراز دارند. مردى در مسجد پيامبر به امام باقر (عليه السلام) عرض كرد كه من اين مرد (اشاره به دوست خود كرد) را دوست دارم; فرمود: مراتب دوستى خود را به او اعلام كن; زيرا اظهار دوستى باعث بقاى الفت است.[٢]

[١] همان، ج٢، ص ٦٠٥.
[٢] سفينة البحار، ج١، ص ١٢.