نظام اخلاقى اسلام - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٥٦

بررسى لفظ ايمان

ايمان در قرآن در برابر كفر به كار رفته است و نكته آن اين است كه ايمان حالت اذعان و تصديق به يك شىء است; در اين صورت با «كفر» كه به معناى پوشانيدن است، متضاد خواهد بود; گويى كافر با جحد و انكار خود، چهره حقيقت را مى پوشاند; قرآن مى فرمايد:

١٣. (وَمَنْ يَتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالإِيمانِ فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبيلِ).[١]

«هر كس ايمان را با كفر جايگزين كند، از راه راست منحرف شده است».

١٤. (هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَئِذ أَقْرَبُ مِنْهُمْ للإِيمانِ).[٢]

«آنان آن روز به كفر از ايمان نزديك ترند».

١٥. (اِنِ اسْتَحَبُّوا الْكُفْرَ عَلَى الإِيمانِ).[٣]

«كفر را بر ايمان ترجيح دادند».

١٦. (يُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ).[٤]

«به خدا و روز واپسين ايمان مى آورند».

١٧. (الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَيُقيمُونَ الصَّلوةَ).[٥]

«كسانى كه به غيب ايمان آورده و نماز مى گزارند».

١٨. (وَكَذلِكَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ فَالّذينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يُؤْمِنُونَ بِهِ).[٦]