نظام اخلاقى اسلام - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٩١

رَسُول).[١]

«خدا عالم بر غيب است; كسى را بر غيب خود مطلع نمى سازد، جز پيامبرى كه از او خشنود باشد».

پيامبر اسلام به تصريح اين آيه، به خواست خدا بر غيب آگاهى يافته و مى تواند از امور پنهانى خبر دهد.

نه تنها پيامبر اسلام، بلكه حضرت مسيح نيز بنا به تصريح قرآن از امور پنهانى بسيارى پرده برمى داشت; قرآن از وى نقل مى كند كه به مردم فرمود:

(وَأُنَبِّئُكُمْ بِما تَأْكُلُونَ وَما تَدَّخِرُونَ فى بُيُوتِكُمْ).[٢]

«از آنچه مى خوريد و در خانه خود ذخيره مى كنيد به شما خبر مى دهم».

نوح، «شيخ الانبيا» از جمله كسانى است كه از خداوند خواست قوم او را نابود سازد و از آينده قوم خويش و فرزندان آنان چنين خبر داد:

(رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الأَرْضِ مِنَ الْكافِرينَ دَيّاراً* إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُُّمْ يَضِلُّوا عِبادَكَ وَلا يَلِدُوا إِلاّ فاجِراً كَفّاراً).[٣]

«بارالها احدى از كافران را در روى زمين زنده مگذار; زيرا آنان بندگان تو را گمراه كرده و جز نسل گناهكار و كافر به وجود نمى آورند».

همچنين ، مصاحب و همسفر موسى، در سه مورد از غيب خبر داد: آن جا كه كشتى را معيوب كرد و نوجوانى را كشت و ديوارى را كه در آستانه انهدام بود، تعمير نمود و براى رفع تعجب موسى، اعمال شگفت آور خود را با يك رشته حوادث آينده كه از ديده موسى، پنهان بود، تفسير نمود و گفت: