آن روز سپرى شد و شب چهارم فرا رسيد، ولى در حقيقت شب اوّل عروسى به شمار مى رفت، و جويبر به وعده خود وفا نمود، و داماد و عروس زندگانى خوب و سعادتمندانه خود را آغاز كردند.

رسول اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) با اين عمل به مردم سركش آن روز و امروز فهمانيد كه نه تنها مأموريت دارد بت هاى سنگى و گلى را لگدمال كند، بلكه تمام بت هاى مربوط به امتيازات خرافى و موهوم را بايد از بين ببرد; آرى با اين عروسى بى نظير، كه طبعاً در آن روز توجه تمام اهل مدينه، بلكه تمام مسلمانان را به خود جلب كرد، قدرت و نفوذ معنوى آن حضرت مسلم گرديد و گوشه اى از برنامه هاى اسلام به مرحله عمل درآمد.

امّا آوازه و گفتگوى اين عروسى از زبان ها نيفتاده بود كه پيامبر به سوى غزوه اى روانه گرديد، و جويبر تازه داماد نيز در ركابش حضور داشت; وى در آن كارزار شربت شهادت نوشيد، و همسر زيبايش ذلفاء را به عزاى خويش گرفتار ساخت.

امّا ذلفاء پس از وى مانند ساير زنان بيوه نبود، بلكه مسلمانان از هر سو به خواستگارى وى شتافتند و بيش از هر دختر ديگرى به ازدواج با وى علاقه نشان دادند.

چرا تقوا ملاك فضيلت است؟

بايد اساس و ريشه برترى را در امورى جست كه با نفس و روح انسانى اتحاد و آميختگى داشته باشد، و به عبارت ديگر از واقعيت و حقيقت انسان كه روح اوست، سرچشمه بگيرد و هرگز مال و ثروت، نژاد و رنگ، مقام و منصب مادى، داشتن فرزند و انتساب به اقوام و شخصيت ها كه از حقيقت و شخصيت انسان، دور و جدا هستند، نمى توانند در شخصيت و برترى انسان، اثر بگذارند.