نوع تحرك و جنبش حياتى او هست، آن چنان در روان آدمى عمق و ريشه دارند كه گاهى سرنوشت او را به دست گرفته و خط مشى زندگى او را تعيين مى نمايند و با قدرت و سركشى خيره كننده اى از نفوذ و بينايى عقل كاسته و آن را محدود مى سازند.

اين جاست كه نقش اخلاق در زندگى و لزوم رهبرى صحيح غرايز روشن شده و مسئوليت بزرگى كه بر دوش علماى اخلاق سنگينى مى كند، ارزيابى مى شود.

بزرگ ترين مسأله در زندگى جوان

مسأله اساسى در زندگى جوان، مسأله رهبرى عواطف و احساسات اوست. تعديل غريزه و بازداشتن عواطف از افراط و تفريط، از مشكلات بزرگ زندگى است، خصوصاً در دوران جوانى، كه دوره بحران غرايز و نيرومندى خواسته هاى درونى جوان است; مثلاً خشم و غضب يكى از غرايز اصيل انسانى است و نقش فعال و سازنده اى در زندگى انسان دارد و در مواقعى حافظ جان و ضامن بقاى وجود اوست; موقعى كه جان انسان به خطر مى افتد، اين غريزه به تكاپو افتاده، با بسيج كردن تمام نيروها بر ضد دشمن، جان را از خطرِ نابودى حفظ مى كند، ولى اگر همين غريزه درست رهبرى نشود، دارنده آن بسان درنده اى خواهد بود كه نامى جز مظهر خشونت و قساوت، نمى توان بر او نهاد، يا بسان چشمه اى خواهد بود كه از قله وجود انسانى سرچشمه گرفته و بر اثر نبودن مجراى صحيح، ويرانى هايى به بار خواهد آورد كه ديگر جبران پذير نيست.

شما مى توانيد هر يك از غرايز را، از قبيل: تمايلات جنسى، ميل به جمال و ثروت و مقام و... بسان خشم، تجزيه و تحليل كرده و به اين نتيجه برسيد، كه راه سعادت، تعديل احساسات و رهبرى صحيح عواطف و غرايز است و عهده دار اين مهم، همان مربيان و مسئولان اخلاق هستند.