نظام اخلاقى اسلام - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١١٩
زندگى نيز مى كاهد; زيرا اين عادت منفى روانى روى دستگاه اعصاب «سمپاتيك» و غدد داخلى اثر مى كند و مى تواند مبدأ اختلالات عملى و حتى عضوى شود.
٧. بدگمانى هاى بى مورد، به همسر و يا شاگرد مغازه و كارگر و خدمتكار منزل، آنان را به خيانت و جنايت مى كشاند; زيرا كنجكاوى هاى زياد ارباب و بزرگ خانه و يا شوهر، بر اثر «تداعى معانى» صور و اشباح خيانت و كارهاى زشت را در نظر آنها مجسم مى سازد و فكر خيانت را در دل آنها احيا مى نمايد و به قول برخى از دانشمندان: نوكرانى كه مورد سوء ظن آقا هستند و او پيوسته احتمال مى دهد كه آنان به اثاث خانه دستبردى بزنند، چنين نوكرانى بالاخره دست به دزدى مى زنند، و به سوى دزدى كشيده مى شوند.
از اين رو، در دين مقدس اسلام، تظاهر به غيرتمندىِ بى مورد و افراطى درباره همسر، مذموم شمرده شده است; زيرا چه بسا افراد پاكى را به ناپاكى بكشاند و درستكار را به نادرستى دعوت نمايد; چنان كه على(عليه السلام) فرموده است:
«ايّاكَ والتَّغايرَ فى غَيرِ مَوْضِعِهِ فَإِنَّ ذلِكَ يَدْعُوا الصَّحيحة إلى السُّقم والبريئةَ إلى الرَّيبِ;[١]
اظهار غيرت هاى بى مورد، زنان پاك را به ناپاكى و زنان بى گناه را به سوى گناه دعوت مى كند».
[١] همان، ص ١٥٢.