از اين نظر، اسلام در انتخاب نام نيز نكات تربيتى را در نظر گرفته و از انتخاب نام هاى بد كه براى هميشه به سان طوقى ننگين بر گردن كودكان مى مانند، جلوگيرى نموده است.

نام بد موجب عقده حقارت مى گردد و كسانى كه با نام زشت و ناخوشايندى خوانده مى شوند، همواره از شنيدن نام خود رنج مى برند.

از اين رو، در تاريخ پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) مى خوانيم كه همواره عنايت داشت نام مناطق و افراد را كه زشت و نامطلوب بودند، تغيير دهد.

مردى از پيامبر پرسيد: حق اين فرزند بر من چيست؟ پيامبر فرمود: نام و تربيت او را نيكو ساز و براى او شغل و كار شايسته اى در نظر بگير.[١] چه خوب است نامى انتخاب كنى كه حاكى از بندگى خداوند باشد.[٢]

[١] قال رَجُلٌ: يا رسولَ اللّهِ! ما حقُّ ابنى هذا؟ قال: تُحَسِّنُ اسمَهُ وأدبَه وتَضَعُهُ مَوْضِعاً حَسَناً.(همان، ص ٤٨)
[٢] سَمِّه باسماء من العبوديّة! فقال: أيّ الأسماء هو؟ قال: عبدالرحمان.»(همان جا).