قرآن و اسرا آفرينش(تفسير سوره رعد) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٠٩ - پيوندهايى كه بايد محترم شمرده شود

در اسلام يك سلسله پيوندها به طور مؤكد محترم شمرده شده است كه به برخى از آنها اشاره مى شود:

١. احترام به پيامبران عالى قدر وپيشوايان بزرگ.[١] در قرآن احترام به دسته دوم و مودّت با آنان، پاداش رسالت و يا چيزى مانند آن معرفى شده است آن جا كه مى فرمايد:

(...قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِى الْقُربى...).[٢]

«بگو من(پيامبر) در برابر آن خدمات ارزنده خود به جامعه انسانى مزد و پاداشى نمى خواهم، جز اين كه به نزديكان من مهر بورزيد و بدانان احترام بگذاريد».

مقصود از «ذوى القربى» آن گروه از بستگان پيامبر است كه، مهر و مودّت آنان موجب سعادت انسان و از اين رهگذر از هدايت و راهنمايى آنان بهره مند مى شود و به عبارت ديگر، مقصود از اين كه به آنان مهر ورزيم اين نيست كه تنها به موضوع محبت اكتفا كنيم; بلكه مهر به آنان سبب مى شود با آنان ارتباط پيدا كرده، از رهبرى و دانش هايشان، كه از پيامبران به ارث برده اند، بهره مند شويم و از هدايت و راهنمايى ديگران بى نياز گرديم.

٢. احترام به پيامبر و مادر و تحكيم روابط خود با آنان. قرآن مجيد در موارد گوناگونى به اين نوع پيوند كه ميان پدر و مادر و فرزند برقرار است اشاره كرده و به هر دو طرف توصيه مى كند درباره يكديگر نيكى كنند; مثلاً به فرزندان دستور مى دهد با