قرآن و اسرا آفرينش(تفسير سوره رعد) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٢٦ - نظام هاى ظالمانه

در پايان تذكر يك نكته لازم است كه، مضمون آيه در آيات فراوان ديگرى[١] وارد شده است و در همه موارد مقصود از روزى، همان روزى دنيوى است و طبعاً در آيه مورد بحث نيز مقصود از گسترش روزى، همان نيازمندى هاى زندگى بشر در اين جهان خواهد بود و اگر در برخى از تفاسير[٢] اين آيه به روزى هاى اخروى و مقامات بهشتيان و دركات دوزخيان تطبيق شده است، تا حدى از مفهوم آيه دور است.

در ذيل آيه، حيات مادى و دنيوى را در برابر زندگى اخروى ناچيز مى شمارد و بدين وسيله مى خواهد به جامعه انسانى بفهماند از گسترش روزى و ثروت جهان بايد به عنوان وسيله استفاده نمود و آن را منزلى از منازل زندگى شمرد، نه اقامتگاه دايمى، و براى آن نبايد به ظلم و جنايت پرداخت.

بحث هايى كه درباره آيه هفتم از اين سوره انجام گرفت، ما را از بحث در مورد آيه ٢٧ بى نياز مى سازد; زيرا در هر دو آيه موضوع سخن اين است كه افراد مشرك اعتراض مى كنند: چرا براى پيامبر معجزه اى نازل نمى گردد؟

ما در آن بحث به روشنى ثابت كرديم معجزات ممنوع، آن معجزاتى بودند كه هدف درخواست كنندگان آن، هدايت و راهنمايى نبوده است و موافقت با چنين درخواستى عقلاً لازم نيست و پيامبر فقط راهنماست و اختيار جهان در دست او نيست.

ولى در ذيل آيه ٢٧پاسخى غير آن چه در آيه هفتم بيان گرديده، داده است و

---

[١] مضمون اين آيه در اين سوره ها آمده است: بقره(٢)آيه ٢٤٥; اسراء(١٧) آيه ٣٠; قصص(٢٨) آيه ٨٢; عنكبوت(٢٩) آيه ٦٢; روم (٣٠) آيه ٣٧; سبأ(٣٤) آيه ٣٦; زمر(٣٩) آيه ٥٢; شورى(٤٢) آيه ١٢. به قرينه اين آيات، بايد آيه مورد بحث را نيز تفسير نمود. [٢] الميزان، ج١١، ص ٣٨٣.