قرآن و اسرا آفرينش(تفسير سوره رعد) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٠١ - مقدمه

٦. بزرگ ترين فريضه دينى (نماز) را به پاى مى دارند;

٧. قسمتى از ثروت خود را در آشكار و پنهان انفاق مى نمايند;

٨. گناهان خود را با انجام كارهاى نيك جبران مى كنند.

اكنون درباره نخستين نشانه از نشانه هاى هشت گانه به اختصار سخن مى گوييم:

الف) وفا به پيمان: عمل به پيمان وا نجام دادن هر نوع مسؤوليتى كه انسان به عهده مى گيرد، يكى از وظايف خطير انسان است و احترام به پيمان يكى از سرمايه هاى فطرى بشرى به شمار مى رود، كه هر فردى لزوم عمل به آن را از راه فطرت درك مى كند و در سايه تربيت هاى دينى و اجتماعى اين سرمايه فطرى، شكفته تر و به طور صحيح رهبرى مى شود.

كودك از طريق وحىِ فطرت و الهامِ نهاد، عمل به پيمان را امرى لازم تلقى مى كند و پدر پيمان شكن را، كه به وعده هاى خود جامه عمل نمى پوشاند، از صميم دل ملامت مى كند و درك فطرى خود را به صورت اعتراض، كه چرا «چيز مورد علاقه او را نخريده است» ابراز مى دارد.

وفا به عهد، نشانه فضيلت و شرافت انسانى است چنان كه نقض عهد و پيمان شكنى، دليل بر بى شخصيتى و گواه فرصت طلبى و فريب كارى و حكومت روح ظاهرسازى بر انسان مى باشد.

نفاق و دورويى كه يكى از رذايل اخلاقى به شمار مى رود، بزرگ ترين سبب براى پيمان شكنى و ناديده گرفتن تعهدات است و در جامعه منحط، كه پايه هاى اخلاق در آن به سستى گراييده و كاخ اخلاق انسانى فرو مى ريزد عهدشكنى و بى اعتنايى به قول و پيمان رونق بسزايى پيدا مى كند.

از نظر محاسبات اجتماعى، بزرگ ترين عامل براى جلب اعتماد عمومى،