قرآن و اسرا آفرينش(تفسير سوره رعد) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٣٢ - مردم لجوج و ماجراجو

دست آفرينش سرشت ما را با اين حس، از اين جهت خمير كرده، كه حقايق را آن چنان كه هست دريابيم و سپس در برابر آن خاضع گرديم و زانو بزنيم.

متأسفانه گروهى، روى يك سلسله اغراض و مطامع از فرمان اين حس سر برمى تابند و باب بحث و تحقيق را به روى خود مى بندند و خود را در برابر حقايق مسلم كور و كر قلمداد مى كنند، تو گويى داراى چنين حسى نيستند، و يا اصلاً حادثه اى در مسير زندگى آنان رخ نداده و يا با واقعيتى رو به رو نگرديده اند. از نظر روانى چنين فردى و از نظر اصول جامعه شناسى چنين اجتماعى، افراد كوتاه فكر و كم رشدند و همواره مى خواهند در زندان تغافل و تجاهل به سر ببرند، غافل از آن كه عكس العمل واقعيات مسلم جهان، روزى ديوار زندان موهوم آنان را مى شكند و آنها را از خواب گران و سنگين بيدار مى سازد و به حساب آنها مى رسد.

پيامبر گرامى اسلام(صلى الله عليه وآله وسلم) با ابلاغ و اعلام نبوت و رسالت خود، حس كنجكاوى گروه هاى مختلف را برانگيخت، تا درباره گفتار او به فكر و انديشه بپردازند. در اين موقع طبقه اى كه صحيح و سالم فكر مى كردند به نداى آسمانى وى گوش فرا داده خواستار دلايل نبوت و براهين رسالت وى گرديدند، تا از اين راه پى به حقيقت ببرند.

در برابر اين گروه، افراد مغرض و ماجراجو، به جاى كنجكاوى و بررسى دلايل نبوت و اسناد رسالت، به تكذيب و انكار رسالت او برخاستند و خواستار نزول عذاب و نابودى خود شدند و در اين باره آن قدر شتاب داشتند كه قرآن كريم حالت شتابزدگى آنان را با جمله (وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ); «عذاب را پيش از نيكى از تو مى طلبند» منعكس نموده است و در اين موضوع آن قدر اصرار داشتند كه قرآن درخواست آنان را در سوره هاى مختلفى بازگو نموده است.[١]