قرآن و اسرا آفرينش(تفسير سوره رعد) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٢٦ - ٣ صحنه رستاخيز در زمين هاى مرده

٣. صحنه رستاخيز در زمين هاى مرده

بشر در هر سال، يك بار صحنه زنده شدن زمين ها را با ديدگان خود مشاهده مى كند; زيرا همه ساله، زمين هاى مرده، كه فاقد جنبش و حركت و فروغ حيات نباتى هستند، پس از نزول باران در فصل بهار تجديد حيات نموده و زندگى سال گذشته را از سر مى گيرند و سطح زمين با مخمل گياه و علف، سرسبز و برخى از نقاط آن با گل هاى رنگارنگ رنگين مى شود و زمين مرده و بى تحرك و جنبش، پس از نزول باران رحمت (كه آب حيات است)زنده مى شود و به جنبش درمى آيد.

قرآن مجيد در آيات مختلفى بر امكان معاد و تجديد حيات از اين طريق استدلال نموده و ريشه شك و ترديد و يا نفى و انكار را با نشان دادن نمونه روشنى از تجديد حيات سوزانده است، چنان كه مى فرمايد:

(...وَتَرَى الأَرْضَ هَامِدَةً فَإِذا أَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَأَنْبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْج بَهيج* ذَلِكَ بِأَنَّ اللّهَ هُوَ الْحَقُّ وَأَنَّهُ يُحْىِ الْمَوتى وَأَنَّهُ عَلى كُلِّ شَىْء قَديرٌ...).[١]

«زمين را مرده مى بينى ، هنگامى كه آب بر آن فرو فرستاديم، به جنبش و حركت درمى آيد و از هر جفت با طراوتى مى روياند. اين گواه بر آن است كه خدا حق است و اين كه او مى تواند مردگان را زنده كند».

باز مى فرمايد:

(وَاللّهُ الّذِى أَرْسَلَ الرِّياحَ فَتُثيرُ سَحاباً فَسُقْناهُ إِلى بَلَد مَيِّت فَأَحْيَيْنا بِهِ الأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها كَذلِكَ النُّشُور).[٢]

«خدايى كه بادها را مى فرستد تا ابرهايى را به حركت درآورند و آنها را به سرزمين هاى مرده روانه مى كنيم و زمين هاى مرده را به وسيله آن زنده