انْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ ايَةً فَظَلَّتْ اعْناقُهُمْ لَها خاضِعينَ «١» اگر ما اراده كنيم، از آسمان بر آنان آيه‌اى نازل مى‌كنيم كه گردنهايشان در برابر آن خاضع گردد! فَلَعَلَّكَ تارِكٌ بَعْضَ ما يُوحى‌ الَيْكَ وَ ضائِقٌ بِهِ صَدْرُكَ انْ يَقُولُوا لَوْ لا انْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ اوْ جاءَ مَعَهُ مَلَكٌ انَّما انْتَ نَذيرٌ وَاللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْئٍ وَكيلٌ «٢» شايد (ابلاغ) بعض آياتى را كه به تو وح مبانى انديشه اسلامى(١) ١٢٩ ٥ - درگيرى و مبارزه ص : ١٢٨ ى مى‌شود. (بخاطر عدم پذيرش آنها) ترك كنى (و به تأخير اندازى)؛ وسينه‌ات از اين جهت تنگ (و ناراحت) شود كه مى‌گويند: چرا گنجى بر او نازل نشده؟! و يا چرا فرشته‌اى همراه او نيامده است؟ (ابلاغ كن، و نگران و ناراحت مباش چرا كه) تو فقط بيم‌دهنده‌اى؛ و خداوند نگاهبان و ناظر بر همه چيز است (و به حساب آنان مى‌رسد).
يعنى كار تو انذار است و انذار تو بايد به حدّ نصاب برسد حجت بر مردم تمام شود و وقتى با آوردن معجزاتى حجت بر مردم تمام شد و تو هم انذار كردى، ديگر بيش از اين وظيفه‌اى ندارى.
از اين آيات استفاده مى‌شود كه هدف درخواست‌كنندگان معجزه، در همه جا حقيقت‌جويى نبوده؛ از اين رو به درخواستشان پاسخ مثبت داده نمى‌شد، امّا در غير آن موارد و در جايى كه حكمت الهى اقتضا مى‌كرد، درخواستهاى ايشان پذيرفته مى‌شد؛ چنان كه معجزات فراوانى از پيامبر اسلام نيز ظاهر گشت كه بسيارى از آنها با نقل متواتر ثابت است و در رأس همه، معجزه جاويدان آن حضرت يعنى قرآن كريم قرار دارد. انبياى ديگر نيز معجزات گوناگونى داشتند كه قرآن آنها را حكايت نموده است.