و هم سنّ و سالند. «١» زنانِ بهشتىِ از جنس اهل دنيا، از حورالعين زيباترند «٢» و نيكوترين اخلاق و زيباترين رخسار را دارند. «٣» خدمتكارانى از پسران زيباروى بهشتى، كه هميشه نوجوانند و پيوسته به خدمت، گرداگرد آنان مى‌گردند» و هرگاه به آنان بنگرند، گمان مى‌رود مرواريد پراكنده‌اند. «٥» كوزه‌ها و ظرف‌هاى شايسته بلورين پر از غذا و بهترين نوشيدنى‌ها و جام‌هاى طلايى و نقره‌اى از شراب ناب بهشتى «٦» كه نه بهشتيان از آن سردرد مى‌گيرند و نه مست مى‌شوند. «٧» بهشتيان با لباس‌هاى حرير بهشتى «٨» بر فرش‌هايى با آسترهايى از ديبا و ابريشم بر تخت‌هايى تكيه زده‌اند كه با بهترين و زيباترين پارچه‌هاى سبز رنگ پوشانده شده‌اند «٩» و نه آفتاب را در آن جا مى‌بينند و نه سرما را. «١٠» خلاصه آن كه بهشت پر از نعمت است «١١» و نيكوترين جايگاه و استراحتگاه است «١٢» و هر چه دل‌ها مى‌خواهد و چشم‌ها از آن لذّت مى‌برد، در بهشت هست «١٣» و هر چه بخواهند، آماده و فراهم است و از همه بالاتر، خشنودى و آمرزش پروردگارشان شامل حال آن‌هاست: «١٤» وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنينَ وَالْمُؤْمِناتِ جَنَّاتٍ تَجْرى‌ مِنْ تَحْتِهَا الْانْهارُ خالِدينَ فيها وَ مَساكِنَ طَيِّبَةً فى‌ جَنَّاتِ عَدْنٍ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ اكْبَرُ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ «١٥»