از امام صادق (ع) روايت شده كه فرمود:
... پس ابراهيم سر بريده پرندگان را به دست گرفت و آنها را فرا خواند. ناگهان ديد ذرات شتابان، به سويش مى‌آيند و هر يك به سر خود مى‌پيوندد. «١» ابراهيم چون پرندگان را مشاهده كرد و با چشم خود زنده شدن آنها را به فرمان خداوند ديد، مطمئن شد و دريافت، همچنان كه پراكندگى و مخلوط شدن اجزاى پرندگان مانع از دوباره زنده شدن آنها نگرديد، مردن آدمى و پراكنده شدن اجزاى بدن او و از ميان رفتن شكلها، مانع دوباره زنده شدن آنان در روز قيامت نخواهد شد.
آياتى ديگر:
حَتَّى اذا ما جاءُوها شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَ ابْصارُهُمْ وَ جُلُودُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ وَ قالُوا لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَيْنا قالوُا انْطَقَنَا اللَّهُ الَّذى‌ انْطَقَ كُلَّ شَيْى‌ءٍ وَ هُوَ خَلَقَكُمْ اوَّلَ مَرَّةٍ وَ الَيْهِ تُرْجَعُونَ «٢» هنگامى كه به جهنم بيايند، گوش و چشم و پوستهاى بدنشان، برضد آنان به جهت كردارى كه انجام داده‌اند گواهى دهند. آنان گويند چرا برضد ما گواهى مى‌دهيد؟ گويند: خدايى كه همه چيز را به سخن درآورد و شما را در آغاز آفريد، ما را نيز به سخن آورد و به سوى او باز مى‌گرديد.
انَّ الَّذينَ كَفَرُوا باياتِنا سَوْفَ نُصْليهِمْ ناراً كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها لِيَذُوقُوا الْعَذابَ «٣» همانا كسانى كه به آيات ما كافر شدند، بزودى آنان را در آتشى داخل كنيم كه هر گاه پوستهايشان بسوزد در عوض آن، پوستهاى ديگر به آنهابپوشانيم تا خوب عذاب دردناك را بچشند.