وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ ضاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ وَ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْها غَبَرَةٌ تَرْهَقُها قَتَرَةٌ اولئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ «١» چهره‌هايى در آن روز گشاده و نورانى است، خندان و مسرور است، و صورتهايى در آن روز غبار آلود است، و دود تاريكى آنها را پوشانده است، آنان همان كافران فاجرند! بنابراين، در صحنه محشر، پاكان و ناپاكان، نيكوكاران و گناهكاران، از چهره و سيمايشان شناخته مى‌شوند:
يُعْرَفُ الُمجْرِمُونَ بِسيماهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّواصى‌ وَالْاقْدامِ «٢» گناهكاران به سيمايشان شناخته مى‌شوند. پس، به موى پيشانى و گام‌ها گرفته مى‌شوند.
سنجش اعمال در قيامت‌ يكى از نام‌هاى روز قيامت «يوم‌الحساب» است؛ زيرا روز قيامت، روز حساب و محاسبه است. در آن روز همه مردم براى داورى در دادگاه قيامت حاضر مى‌شوند و به حساب عقايد و اعمالشان رسيدگى مى‌شود و براساس نتيجه اين حسابرسى پاداش مى‌گيرند يا به كيفر مى‌رسند:
وَ نَضَعُ الْمَوازينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَ انْ كانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ اتَيْنابِها وَ كَفى‌ بِنا حاسِبينَ «٣» و ما ترازوهاى عدل را براى روز قيامت برخواهيم نهاد و به هيچ كس ستمى نخواهد رفت و اگر عملى به اندازه دانه خردلى باشد، در حساب آوريم و كفايت مى‌كند كه ما حسابگر هستيم.
ميزان سنجش عمل چيست؟ اعمال انسان‌ها را با چه ترازو و ميزانى مى‌سنجند؟ از امام صادق (ع) درباره «ميزان» سنجش عمل، كه در آيه آمده است، پرسيدند. امام فرمود:
انبيا و اوصيا (ع) ميزان هستند. «٤»