مبانى انديشه اسلامى(1) - ابراهیم زاده، عبدالله؛ سبحانی، سعید - الصفحة ٢٤٣
اما آنان كه فاسق شدند، جايگاهشان آتش است، هر گاه بخواهند از آتش بيرون آيند، به آتش بازگردانده مىشوند و به آنان گفته مىشود: «عذاب آتشى را كه دروغ مىپنداشتيد، بچشيد.» عذابهاى جسمى و روحى در دوزخ، مرگ نيست تا عذاب اهل دوزخ پايان يابد. قرآن در اين باره مىفرمايد:
لا يُقْضى عَلَيْهِمْ فَيَمُوتُوا «١» هرگز فرمان مرگ بر آنان صادر نمىشود كه بميرند.
تَلْفَحُ وُجوهَهُمُ النَّارُ وَ هُمْ فيها كالِحُونَ «٢» شعلههاى آتش چون شمشير به صورتهايشان نواخته مىشود و در دوزخ چهرهاى در هم كشيده دارند.
لَهُمْ ثِيَابٌ مِن نَّارٍ يُصَبُّ مِن فَوْقِ رُءُوسِهِمُ الْحَمِيمُ يُصْهَرُ بِهِ مَا فِي بُطُونِهِمْ وَالْجُلُودُ وَ لَهُم مَّقَامِعُ مِنْ حَدِيدٍ «٣» براى آنان لباسى از آتش است و مايع سوزان و جوشان بر سرشان فرو مىريزد؛ چنان كه هم درونشان آب مىشود و هم پوستشان و براى آنان گرزهايى از آهن است.
در كنار اين عذابهاى جسمانى، دردهاى روحى نيز بر دوزخيان فرومىريزد؛ چه اين كه قرآن مىفرمايد:
فَالْيَوْمَ الَّذينَ آمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ «٤» پس در آن روز، آنان كه ايمان آوردهاند، به كافران مىخندند.