مبانى انديشه اسلامى(1) - ابراهیم زاده، عبدالله؛ سبحانی، سعید - الصفحة ١٨٣
وَ قالُوا ءَاذا ضَلَلْنا فِى الْارْضِ ءَانَّا لَفى خَلْقٍ جَديدٍ بَلْ هُمْ بِلِقاءِ رَبِّهِمْ كافِرُونَ قُلْ يَتَوَفّيكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ الَّذى وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ الى رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ «١» و گفتند: «وقتى در زمين گم شديم [و دفن شديم و پوسيديم] آيا در آفرينش نوينى قرار خواهيم گرفت؟» حقيقت اين است كه اينان- از روى عناد- ملاقات پروردگار خويش را منكرند. بگو: همانا فرشته مرگ، كه موكل بر شماست، در حين مرگ شما را به تمام و كمال دريافت مىكند. از آن پس بهسوى خدا بازگردانده مىشويد.
قرآن كريم، در اين آيه به يكى از اشكالات منكران معاد پاسخ مىدهد. اشكال اين است كه پس از مرگ، بدن ما ناپديد مىشود و به جايى مىرود و اثرى از آن باقى نمىماند.
پس، چگونه ممكن است در آفرينشى نو قرار گيريم؟
قرآن ضمن اشاره به اين كه اين اشكالات، بهانهجويىهايى است كه ريشه در عناد و انكار دارد، پاسخ مىدهد كه شما به تمام و كمال در اختيار فرشته خداوند قرار مىگيريد.
اين آيه، با صراحت تمام بيان مىكند كه به رغم نابودى اجزا و اعضاى بدن، وجود واقعى انسان پس از مرگ در اختيار فرشته مرگ قرار مىگيرد و با مرگ نابود نمىشود.
مرگ در روايات از حضرت جواد (ع) از مرگ پرسيدند. در پاسخ فرمود:
مرگ خوابى است كه هر شب به سراغتان مىآيد، با اين تفاوت كه اين طولانىتر است و شخص از آن بيدار نمىشود مگر در روز قيامت. حالِ كسى كه در خواب شادىهايى وصفناپذير و ترسى بىاندازه مىبيند، چگونه است؟! مرگ نيز همانگونه است.» همچنين، امام زينالعابدين (ع) از پيامبر اكرم (ص) نقل مىكند: