مبانى انديشه اسلامى(1) - ابراهیم زاده، عبدالله؛ سبحانی، سعید - الصفحة ٢٢٥
... ده گروه از امت من در روز قيامت به صورت پراكنده محشور مىشوند. خداوند اين ده گروه را از جمله مسلمانان جدا مىكند و صورتشان را تغيير مىدهد؛ گروهى به شكل ميمون برانگيخته مىشوند، گروهى به صورت خوك، گروهى وارونه، پاها بهبالا و سر بهپايين و با اين حال كشيده مىشوند، عدهاى كور و بعضى لال و كر كه تفكر نمىكنند، گروهى زبانهايشان را مىجوند پس چرك از دهانشان بيرون مىآيد، بعضى دست و پا بريده و گروهى بر شاخههايى از آتش، كشيده شده، عدهاى بدبوتر از مردار و گروهى لباسهاى آتشين پوشيدهاند.
آنان كه به صورت ميمون هستند، سخن چينانند. آنان كه به صورت خوك هستند اهل مال حرامند. امّا وارونهها، رباخوارانند و كوران، حاكمان به جور و ستم. كر و لالها كسانىاند كه نسبت به اعمال خود عُجب داشته و خودپسند بودند. آنانى كه زبانشان را مىجوند، دانشمندان و حاكمانى هستند كه كردارشان با گفتارشان مخالف بوده است. دست و پا بريدهها، كسانىاند كه همسايه را اذيت مىكردند. بر شاخههاى آتش كشيدهها كسانى مىباشند كه از مردم نزد پادشاه، جاسوسى و سخن چينى مىكردند. آنانى كه بدبوتر از مردارند آنهايى هستند كه از شهوات و لذتها برخوردار و حق الهى را كه در مال آنها بوده، نمىپرداختند. آنان كه لباسهاى آتشين پوشيدهاند، متكبران و فخر فروشها هستند. «١» امام صادق (ع) مىفرمايد:
كسانى كه با مسلمانها دورو بودند، در حضور بندگان خدا طورى سخن مىگفتند و در غياب آنان طور ديگر، در قيامت دو زبان از آتش دارند. «٢» در روايتى ديگر پيامبر (ص) فرمود:
كسى كه اهل گناه بزرگ، زنا و لواط باشد، بدبوتر از مردار به دوزخ مىافتد، كسى كه ميان همسران خود به عدالت رفتار نكند در قيامت به دست او غل و زنجير مىزنند، كسانى كه در دنيا متكبرند، در قيامت با قيافههايى بسيار خُرد، لگدمال مىشوند. «٣»