مبانى انديشه اسلامى(1) - ابراهیم زاده، عبدالله؛ سبحانی، سعید - الصفحة ٢٢٧
(اين پاداش بزرگ) در روزى (قيامت) است كه مردان و زنان با ايمان را مىنگرى كه نورشان پيش رو و در سمت راستشان بسرعت حركت مىكند (و به آنها مىگويند:) بشارت باد بر شما امروز به باغهايى از بهشت كه نهرها زير (درختان) آن جارى است، جاودانه در آن خواهيد ماند! و اين همان رستگارى بزرگ است! در روز حشر، پرهيزكاران ترس و اندوهى نداشته و خوشحال و مسرورند:
يا عِبادِ لا خَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ وَ لا انْتُمْ تَحْزَنُونَ «١» اى بندگان من! امروز نه ترسى بر شماست و نه اندوهگين مىشويد! وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ ضاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ «٢» چهرههايى در آن روز گشاده و نورانى است، خندان و مسرور است.
كيفيت حشر پرهيزكاران در روايات امام جعفر صادق (ع) در اين زمينه مىفرمايد:
الْقِيامَةُ عُرْسُ الْمُتَّقينَ. «٣» قيامت جشن عروسى پرهيزكاران است! باز آن حضرت فرمود:
على (ع) از رسول خدا (ص) درباره تفسير اين آيه: «يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقينَ الَى الرَّحْمنِ وَفْداً» پرسيد، فرمود: اى على! به درستى كه (مراد از) «وفد» نيست مگر سواران، آنان مردانى هستند كه پرهيزكار و خداترس بودند، پس خداوند آنان را دوست داشت. و (به مقام ويژه) اختصاص داد، و از اعمالشان راضى بود، و آنها را «پرهيزكاران» ناميد، سپس فرمود: اى على! سوگند به كسى كه دانه را شكافت، و جان را آفريد آنان از قبرهايشان خارج مىشوند، و سفيدى