مبانى انديشه اسلامى(1) - ابراهیم زاده، عبدالله؛ سبحانی، سعید - الصفحة ٢٥٠
تو اى روح آرام يافته، به سوى پروردگارت بازگرد در حالى كه هم تو از او خشنودى و هم او از تو خشنود است. پس داخل شو در بندگانم و در بهشتم وارد شو! - در بهشت سخن لغو و گناهآلودى نشنوند. «١» دورى از گناه، بيهودگى، دروغ، تهمت و خيانت برترين لذت معنوى است و همچنين شادى، جزو نعمتهايى است كه اهل بهشت از آن برخوردارند و چنين بدانان خطاب مىشود:
ادْخُلُوا الْجَنَّةَ لا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَ لا انْتُمْ تَحْزَنُونَ «٢» داخل بهشت شويد كه نه ترسى داريد و نه غمناك مىشويد.
و آنان خدا را شكر مىكنند و مىگويند:
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى اذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ «٣» ستايش خدايى را كه غم را از ما زايل كرد.
درهاى بهشت امام باقر (ع) درباره درهاى بهشت مىفرمايد:
بهشت را هشت در است. «٤» همچنين، امام صادق (ع) مىفرمايد:
بر بالاى درهاى بهشت نوشتهاند: «صدقه ده برابر و قرضالحسنه هيجده برابر پاداش دارد.» «٥» بسيار بودن درهاى بهشت از آن روست كه هر گروهى از درى وارد شوند كه شايسته