مبانى انديشه اسلامى(1) - ابراهیم زاده، عبدالله؛ سبحانی، سعید - الصفحة ٧٢
١- كاهش بحرانهاى روحى ايمان به خداوند متعال، آثار مخرب عوامل اضطراب آفرين را از ميان مىبرد؛ زيرا اوّلًا، دين با دستورهاى اخلاقى و تعاليم حياتبخش خود، آتش حرص و آز و جاهطلبى و ثروتاندوزى را، كه از عوامل اضطراب روحى انسانند، به گونهاى درست فرو مىنشاند و او را به عزّت نفس، مناعت طبع و پرهيزكارى فرامىخواند.
ثانياً، دين در پرتو اعتقاد به معاد و روز رستاخيز، رشته زندگى را به دوران پس از مرگ متصل مىكند و مرگ را دروازه زندگانى جاويد مىداند و از اين گذر، به زندگى مادّى بشر، معنا و طراوت مىبخشد و بدين سان، دومين عامل اضطراب و نگرانى را از ميان برمىدارد.
٢- آرامش روانى انسان مؤمن، در مصائب و سختىها از آرامش روانى برخوردار است؛ زيرا از يك سو همواره خود را داراى تكيهگاهى محكم و پناهگاهى ايمن مىداند و از اين احساس، نيرو و نشاط مىگيرد:
الَّذينَ امَنُوا وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللّهِ الا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ «١» آنان كه به خدا ايمان آوردهاند و دلشان با ياد خدا آرامش مىگيرد. آگاه باشيد! كه تنها با ياد خدا دلها آرامش مىپذيرد.
و از سويى ديگر، در برابر پيشامدهاى ناگوار، شكيبايى مىكند و پاداش الهى را فرا روى خويش مىبيند:
انَّما يُوَفَّى الصّابِرُونَ اجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ «٢» خداوند شكيبايان را بىحساب پاداش مىدهد.