مبانى انديشه اسلامى(1) - ابراهیم زاده، عبدالله؛ سبحانی، سعید - الصفحة ٧٣
ديگر آن كه او اين سختىها را زودگذر مىداند و در انتظار سعادت حتمى و جاودانى به سر مىبرد:
انَّ الَّذينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ الَّا تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ ابْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتى كُنْتُمْ تُوعَدُونَ «١» آنان كه گفتند: «پروردگار ما اللّه است.» و استقامت ورزيدند، فرشتگان بر آنان نازل گردند كه نترسيد و غمگين مباشيد و مژده باد بر شما بهشتى كه بدان وعده داده مىشديد.
بنابراين شخص مؤمن در برابر هر پيشامد تلخ و ناگوارى خود را در پناه پناهگاهى ايمن مىبيند و به جاى پناه بردن به انواع اعتياد و دست زدن به جرم و جنايت و خودكشى و يا دچار شدن به بيمارى هاى روانى، به آن نيروى جاودانه و قادر، پناه مىبرد و به پيروزى و رستگارى خويش اميدوار مىگردد:
وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ انَّ اللَّهَ بالِغُ امْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَىْءٍ قَدْراً «٢» هر كس تقوا پيشه كند، خداوند راههايى به رويش مىگشايد و از جايى به او روزى مىرساند كه بهخيالش نرسد، و هر كس به خدا توكّل كند، خدا براى او كافى است، كه خداوند، امرش [بر همه عالم] نافذ است و براى هر چيز قدر و اندازهاى مقرّر داشته است.
٣- پرورش فضايل اخلاقى ميل به فضايل اخلاقى و سجاياى انسانى، جزو سرشت ماست. عشق به خوبىها و تنفّر از بدىها، در ما ريشهاى فطرى دارد و كسى را نمىيابيم كه- مثلًا- وفاى به پيمان را زشت و پيمانشكنى را نيك بشمارد و يا امانتدارى را بد و خيانت را خوب بداند.
دين آسمانى، با وعده پاداشها و كيفرهاى الهى، در پرورش گرايشهاى والاى انسانى، نقشى مؤثر دارد. دانشمندان، دين را پشتوانه اخلاق، و اخلاق غير متكى بر دين را،