مبانى انديشه اسلامى(1)
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص

مبانى انديشه اسلامى(1) - ابراهیم زاده، عبدالله؛ سبحانی، سعید - الصفحة ٣٦

ماوراى طبيعت به روى خود مى‌گشايد. براى روشنتر شدن اين تقسيم، به ويژگى‌هاى هر دو موجود اشاره مى‌كنيم:
الف- ويژگى‌هاى موجود مادى:
مكان دار و زمان‌دار بودن: هر موجود مادى مانند يك سلول، در زمان و مكان خاص به‌وجود مى‌آيد.
تغيير و تحوّل: تغيير و تحوّل از خصوصيات موجود مادى است؛ مثلًا، وقتى تخمى را در دل خاك قرار مى‌دهيم، تحت شرايطى خاص، رشد مى‌كند و به درخت و ميوه تبديل مى‌شود.
قابل اندازه‌گيرى بودن: موجودات مادى از نظر حجم، وزن و مانند آن قابل اندازه‌گيرى‌اند.
ب- ويژگى‌هاى موجود مجرّد:
موجودات مجرّد از آثار موجودات مادى همچون زمان، مكان، حجم، وزن و ابعاد سه‌گانه پيراسته‌اند و با تأمّل، مى‌توان به موجود بودن آنها يقين كرد. اينك به نمونه‌هايى از اين موجودات اشاره مى‌كنيم:
انديشه، از جمله واقعيتهايى است كه نمى‌توان آثار ماده را در آن جستجو كرد. هر قدر انسان در خود فرو رود نمى‌تواند انديشه را دو نيم كند. هيچ دانشمندى انتظار ندارد كه بتواند انديشه را در آزمايشگاه بيازمايد و يا واقعيت آن را تحت فرمول رياضى درآورد.
- اراده، تصميم، شادى و غم نيز از واقعيتهاى مجرّدند و هيچ يك از آثار موجودات مادى را دارا نيستند، اما در عين حال، وجود دارند. ما شادى و غم را درك مى‌كنيم و اين دو را از همديگر تمييز مى‌دهيم. اين تمايز نشانه وجود آنهاست. اگر اين دو وجود نداشتند تمايز صحيح نبود؛ زيرا به تعبير فلاسفه، معدومات قابل تمايز نيستند.
اين دو نمونه ما را به يك حقيقت روشن رهبرى مى‌كند و آن اينكه دايره هستى منحصر به ماده نيست، بلكه در جهان، مى‌توان واقعيتهايى را نيز يافت كه آثار مادى ندارند و بدين وسيله، راه را بر درك جهان ماوراى طبيعت هموار كرد.