مبانى انديشه اسلامى(1)
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص

مبانى انديشه اسلامى(1) - ابراهیم زاده، عبدالله؛ سبحانی، سعید - الصفحة ٢٤٨

خداوند به مردان و زنان با ايمان، باغ‌هايى از بهشت و عده داده كه نهرها از زير آن جارى است؛ جاودانه در آن خواهند ماند و مسكن‌هاى پاكيزه‌اى در بهشت‌هاى عَدْن [نصيب آنان ساخته‌]؛ و رضاى خدا [از همه اين‌ها] برتر است و رستگارى بزرگ همين است.
اين آيه، بخشى از رحمت الهى را كه شامل حال افراد با ايمان است، بيان كرده و برخى ويژگى‌هاى آن را برشمرده است: يكى آن كه اين نعمت بزرگ، فناناپذير است و افراد با ايمان، جاودان در آن به سر مى‌برند، و ديگر آن كه خداوند منزلگاه‌هاى پرنعمت و پاكيزه در قلب بهشت را در اختيارشان مى‌گذارد. از همه مهمتر، پاداش معنوى و روحانىِ رضايت و خشنودى خداوند است كه نصيب مؤمنان راستين مى‌شود و اين نعمت الهى چنان ارجمند است كه هيچ كس نمى‌تواند آن را وصف نمايد. «١» در تفسير عياشى از امام سجّاد (ع) روايت است كه فرمود:
وقتى اهل بهشت وارد بهشت شوند و ولىّ [: دوستدار و مطيع‌] خدا به جنّات و قصرهاى خود درآيد و هر مؤمنى بر تخت خود تكيه زند، خد مبانى انديشه اسلامى(١) ٢٥٥ منابع و مآخذ متگزارانش به دورش حلقه مى‌زنند و شاخه‌هاى پرميوه، خود را به سويش خم مى‌كنند و در پيرامونش چشمه سارها جوشيدن مى‌گيرد و از چشم‌اندازش نهرها به جريان مى‌افتد و برايش سفره‌ها گسترده مى‌گردد و پشتى‌ها برايش مى‌گذارند و هر چه را بخواهد پيش از آن كه بر زبان آورد، خدمتكارانش حاضر مى‌سازند و زنان حورالعين از جنان براى او بيرون مى‌آيند. و او آن قدر كه خدا بخواهد در آن جايگاه مى‌ماند. تا اين كه پروردگار جبّار براى آنان تجلّى كرده، مى‌فرمايد: «اى اولياى من و اى اهل طاعت من و اى ساكنان بهشت، كه در جوار من منزل گرفته‌ايد! آيا مى‌خواهيد به شما از كرامتى بالاتر از آنچه داريد خبر دهم؟» عرض مى‌كنند: «پروردگارا، آن چيست كه از اين بهشت، كه هر چه بخواهيم در آن مى‌يابيم، بهتر و بالاتر است؟» بار ديگر همان پرسش تكرار مى‌شود و عرض مى‌كنند: «پروردگارا، آن كدام خيرى است كه بهتر از اين بهشت است؟» خداى تعالى مى‌فرمايد: «رضايت من از شما و دوستى من به شماست كه از اين لذت‌ها و نعمت‌ها بهتر است » «٢»