است، كه به گواهى علامه مجلسى، نقل خود اين شعر هم نزديك به تواتر است. امام على (ع) در اين شعر فرمود:
يا حارِ هَمْدانٍ مَنْ يَمُتْ يَرَنى‌ مِنْ مُؤْمِنٍ اوْ مُنافِقٍ قُبُلًا «١» اى حارث همدانى هر كس از مؤمن يا منافق كه بميرد مرا در پيش روى خويش مى‌بيند.
مشاهده فرشتگان‌ يكى از رخدادهاى هنگامه مرگ، ديدن ملك الموت و برخى فرشتگان همراه اوست.
قرآن كريم در آيات بسيارى بر حضور ملك الموت نزد محتضر و قبض روح او تصريح كرده است. از جمله مى‌فرمايد:
قُلْ يَتَوَفَّيكُمْ مَلَكُ‌الْمَوْتِ الَّذى‌ وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ الى‌ رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ «٢» بگو: فرشته مرگ كه بر شما مأمور شده، (روح) شما را مى‌گيرد، سپس شما را به سوى پروردگارتان باز مى‌گردانند.
در منابع روايى ما روايات زيادى وارد شده كه در آنها از مشاهده فرشته يا فرشتگان قابض ارواح توسط محتضر و گفتگوى ميان آنها خبر داده است. «٣» از جمله آنها امام سجّاد (ع) از پيامبر اسلام (ص) روايت كرده كه فرمود:
هنگامى كه فرشته مرگ نزد يكى از منكران و كافران براى قبض روحشان حاضر مى‌شود و با قبيح‌ترين چهره و رخسار ظاهر مى‌شود، به او مى‌گويد: بشارت باد بر تو لعنت و غضب الهى، به خاطر انكار خدا و پيامبر (ص) و امامت على (ع) وصىّ او. سپس مى‌گويد سرت را بلند كن و