كارش منزلتى نزد خداوند پيدا نمى‌كند. پيامبران از آن جا كه از طرف خدا برانگيخته شده و رسالت الهى بر دوش داشته‌اند، در كار خود انگيزه و هدفى جز تحصيل رضاى خداوند نداشته‌اند. به همين جهت چنان استقامت و صلابتى از خود نشان مى‌دادند كه در تاريخ نظير ندارد و اين نبود جز براى اين كه خلوص نيت و پشتوانه الهى داشتند و پيامبرى نبوده كه مردم را هدايت كرده و مشكلات آنان را رفع نموده، جز اين كه گفته من از شما اجر و مزدى نمى‌خواهم و اين سخنى است كه قرآن از بسيارى از انبيا نقل كرده است.
وَ ما اسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اجْرٍ انْ اجْرِىَ الَّا عَلى رَبِّ الْعالَمينَ «١» من در برابر كارم مزدى از شما نمى‌طلبم، اجر من جز بر پروردگار جهانيان نيست.
قاطعيت و استقامت انبيا معلول همين خلوص نيت و الهى‌بودن هدفشان مى‌باشد و اين خلوص نيت است كه به موسى و برادرش هارون قدرت و توانى مى‌دهد كه بتوانند با يك عصاى چوبين به دربار طاغوت قدرتمندى به نام فرعون وارد شوند و او را به سوى توحيد دعوت كنند.
٥- درگيرى و مبارزه‌ از آن جا كه انبيا با هدف اصلاح جامعه و بازكردن غل و زنجير از دست و پاى مردم مبعوث شده‌اند، با هر گونه شرك، خرافه، ظلم، ستم و ستمگرى در مى‌افتند و مبارزه مى‌كنند. قرآن كريم در وصف پيامبر اسلام مى‌فرمايد:
يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ وَ يَضَعُ عَنْهُمْ اصْرَهُمْ وَاْلأَغْلالَ الَّتى‌ كانَتْ عَلَيْهِمْ «٢» (پيامبرى) كه آنان را به نيكى امر كرده و از زشتى باز مى‌دارد و پاكيزه‌ها را بر آنان حلال و پليديها را بر آنان حرام مى‌كند و قيد و زنجيرشان را بر مى‌دارد.
م مبانى انديشه اسلامى(١) ١٣٤ آيا وحى همان نبوغ فكرى نيست؟
ص : ١٣٤