درس بيست و يكم: نبوّتها و بعثتها هدف‌ هدف اصلى از برانگيخته شدن پيامبران و فرستادن كتب چيست؟ و آخرين سخن پيامبران كدام است؟
شكى نيست كه پيامبران براى هدايت مردم و سعادت و رستگارى آنان مبعوث شده‌اند؛ ولى سخن در اين است كه در مكتب انبيا سعادت و فلاح مردم در چيست؟ و آنان در هدايت خود مردم را به سوى چه هدف نهايى سوق مى‌دهند؟
در قرآن كريم دو امر به عنوان هدف نهايى همه تعليمات انبيا ذكر شده است: يكى شناختن خدا و تقرّب به او و ديگرى برقرارى عدل و قسط در جامعه بشرى:
يا ايُّهَا النَّبِىُّ انَّا ارْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذيراً وَ داعِياً الَى اللَّهِ بِاذْنِهِ وَ سِراجاً مُنيراً «١» اى پيامبر ما تو را گواه (گواه امّت) و نويد دهنده و بيم‌دهنده و دعوت كننده به سوى خدا به اذن او و چراغى نورافشان فرستاديم.
در ميان همه جنبه‌هايى كه در اين آيه آمده، پيداست كه دعوت به سوى خدا تنها چيزى است كه مى‌تواند هدف اصلى به شمار آيد.
وَ لَقَدْ ارْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ وَ انْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَ الْميزانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ «٢»