دريا در قرآن، حديث و فقه اسلامي - عبداللهی، مهدی - الصفحة ٩٧

واجب نيست، ولى اگر كسى نيست كه صلاحيت براى شهادت دادن داشته باشد، بر او واجب است شهادت بدهد.» مسافرت به كشورها كشورهايى كه برادران به آن سفر مى‌كنند، به دو قسم است:
١. كشورهاى اسلامى‌ كشور اسلامى به كشورى گفته مى‌شود كه اكثريت جمعيت آن را مسلمانان تشكيل مى‌دهند.
نوع حكومت در اين كشورها، تأثير در اسلامى بودن كشور ندارد، يعنى، اگر اكثريت جمعيت آن كشور را مسلمانان تشكيل دادند، اين كشور اسلامى است. چه حكومت آن اسلامى باشد، يا غير اسلامى. حتى اگر حكومت آن ضد اسلام هم باشد، باز كشور اسلامى است.
وقتى كشورى اسلامى شد، احكام خاصى دارد كه مقدارى از آنها بعداً ذكر مى‌شود. به تمام كسانى كه به شهادتين اقرار كنند، مسلمان گفته مى‌شود، مگر عده‌اى مثل خوارج و نواصب كه اينها گرچه خود را مسلمان مى‌دانند ولى احكام اسلام درباره آنها جارى نيست.
اهل سنت از هر فرقه‌اى كه باشند- در صورتى كه دشمنى با امامان عليهم‌السلام نداشته باشند و به آنان ناسزا نگويند، گرچه آنان را به عنوان امام قبول نداشته باشند- احكام اسلامى درباره آنان جارى مى‌شود؛ يعنى پاك هستند و ذبيحه آنان پاك است.
در واقع بايد گفت، مرز اسلام و كفر، عقا دريا در قرآن و حديث ١٠٧ روش امر به معروف و نهى از منكر ص : ١٠٦ يد و انديشه است. آنچه در اسلام موجب پيوند مسلمانان است، فكر و انديشه آنهاست، نه ملّيت و نژاد و نه زبان و نه مرز جغرافيايى، بنابراين مسلمان از هر نژاد، قبيله و ملت و كشورى كه باشد، مسلمان است و با بقيّه مسلمانان در احكام اسلامى فرقى ندارد.
٢. كشورهاى كفر كشور كفر به كشورى گفته مى‌شود كه اكثريت جمعيت آنجا را كافران تشكيل مى‌دهند. كافران دو قسم هستند: